بازت نمییابم به این جهان...
و تو
هر جا و هرکجای جهان که باشی
باز به رؤیاهای من بازخواهیگشت.
تو مرا ربوده، مرا کُشته
مرا به خاکسترِ خوابها نشاندهای
هم از این روست که هر شب
تا سپیده دم بیدارم...
عشق
همین است در سرزمین من،
من کُشندهی خوابهای خویش را
دوستمیدارم.
"سیدعلی صالحی"
+ نوشته شده در یکشنبه چهارم اردیبهشت ۱۳۹۰ ساعت 23:23 توسط ماندا
|
تقصیر قطار نیست اگر امشب