چشمان کاملاً بسته

امیدوارم قیمت آزادی و شعور  آنقدر بشود که بتوانم دوباره نظرات را تایید دائم کنم ای وبلاگ عزیزم. راستش این قانون جدید که پشتت که گرم بود هر غلطی دوس داشتی بکن به اندازه کافی برای خیلیها جذاب و دوس داشتنی هست! این مملکت هر چقدر هم که مهربان من را آزار می دهد. چه برسد به حالا که تبدیل به کشتارگاه و نوانخانه ای شده   که حتی در محیط مجازی هم از دست آدمهای اسلحه به دستِ آدمکش بی چاک و دهن راحت نیستیم و راستش نوشتن بدون شنیدن نظرات این بیچاره های حقیر  برایمان کیفی ندارد...

دوست عزیز! باور کن از ته دل برای تو و همفکرانت که مثل بید میلرزید دلم میسوزد،من هم بودم به این سادگی دست برنمیداشتم!

با حرفهایی که عمری در مورد خودت شنیدی و تحویلشون به من خودت رو همینجا سبک و خالی کن ،قول میدم یک به یک کلماتت رو با اشتیاق بخونم چون میدونم از چی نشات گرفته ...