آینه ی ضمیر من جز تو نمی دهد نشان

ازدل خود برآمدی ، آمدن تو شد جهان

پیش تو جامه در برم ،نعره زند که بر دَرَم

آمدمت که بنگرم، گریه نمی دهد امان...

 

*ه.الف.سایه