یک وقتایی هست که همه به یک موضوع خاص اشتیاق نشون می دن و یه وقتایی هم هست که همه از اون ناامید می شن. من حالت دوم رو بیشتر دوست دارم...!
شک دارم که دیگران تا آخر زندگیشون هم بتونن گوشه ای از چیزایی که من به اون رسیدم رو درک کنن. ساده نیست که کسی بخواد تا به این حد خودخواه و احمق باشه...
------------------------------------------------
پ.ن :
خواستم بگویم سلام
که تو رفتی
و من به صدای لرزانی اندیشیدم
که سلامش
شبیه خدافظ بود!
+ نوشته شده در شنبه چهارم خرداد ۱۳۸۷ ساعت 15:41 توسط ماندا
|
تقصیر قطار نیست اگر امشب