آدمای زندگیم دو دسته شدن. اونايي كه دارن سعی می کنن از من چیزی یاد بگیرن و فکر می کنن کارم خیلی درسته! و آدمایی که سعی می کنن زندگیم رو سر و سامون بدن و بهم كمك كنن و نصحيت و راهنمايي تحويلم بدن و من رو از توی این گرداب بکشن بیرون! فکر می کنم هر دو دسته اشتباه می کنن. آدم بهتر ه درباره ي مسایل مهم ساکت باشه. فيلم ببینه ،وبلاگ بنویسه ، و همینطور آروم آروم همراه بقیه فرو بره .

احساس مي كنم اغلب همه سعی می کنن به هم بگن که چه کار کنن. ولی واقعیتش اینه که هیچ کس نمی دونه که باید چه کار کرد همه این حرفها رو به هم می زنن که اصل قضیه یادشون بره...!

 

۞۞۞۞۞۞

 

پ.ن :

با چشمهايم
با دستهايم
با لبانم
لبخند مي زنم به دنيا
و دنيا
خودش مي داند
لبخند من از شادماني
نيست!